Vaccins: wat is daarover nu waar en wat niet? Eén ding is zeker: de media zullen het u niet vertellen. Zij zijn immers ingehuurd door de farmaceutische industrie om de vaccins op te hemelen, de positieve effecten te overdrijven en de negatieve gevolgen onder de mat te vegen.

In Vaccination. The Hidden Facts geeft Iain Sinclair alvast een uitgebreid overzicht m.b.t het falen van de vaccins bij het elimineren van zogenaamde "besmettingsziektes". Dit zal ongetwijfeld veel mensen verbazen: ja griep bestaat nog, maar zijn onder andere de mazelen en polio niet uitgeroeid door vaccinaties? En is AIDS immers nog steeds niet onder controle omdat er geen effectief vaccin tegen bestaat?

Laten we even kijken naar de feiten, niet de propaganda van Big Pharma en hun handlangers in de media:

Sinclair verschaft het volgende overzicht:

1. Tuberculose

- Australië: sterfteratio daalde van 68 per 100.000 inwoners in 1921 naar 49 per 100.000 in 1931 en ten slotte naar 18 per 100.000 inwoners in 1951. Vaccinatie begon pas vanaf 1950.

- Engeland: daling zet zich in rond 1850 en nog voor de introductie van vaccins was de sterfteratio al met 95% gedaald.

- Verenigde Staten: gelijkaardige daling zonder enige vorm van vaccinatie.

2. Mazelen

- Australië: daling van 1505 in de periode 1911-1915 tot 99 in 1966-1970 (93%!) maar de vaccinatiecampagne begon pas in de jaren zeventig.  

- Engeland/Wales: 318 per miljoen inwoners rond 1900 tot 1 per miljoen inwoners in 1956, 7 jaar voor start vaccinatie.

- V.S. 13,3 per 100.000 inwoners in 1900 tot 0,03 per 100.000 inwoners in 1955 (-97,7%)!

3. Pokken

Edward Jenner introduceerde het eerste vaccin ter wereld, met name tegen de pokken. Maar nog voor zijn vaccin werd gebruikt was het aantal gevallen van pokken reeds gedaald van 500 tot 200 per 100.000 inwoners over de periode van twee eeuwen. In 1852 toen vaccinatie verplicht was, was het al verder gedaald naar 40 per 100.000 en naar 28 per 100.000 in 1867. Nadien, in een periode van strikte vaccinatiedwang nam deze sterfteratio overigens terug TOE naar 45 per 100.000 tegen 1880.

4. Kinkhoest

- Australië: van 1657 in 1911-1915  tot 23 in 1966-1970. Vaccinatie start pas vanaf 1948.

- Engeland: van 1372 per miljoen kinderen onder 15 naar 140 per miljoen tegen 1940. Vaccinatie start pas eind jaren vijftig. Op dat moment was het sterftecijfer al verder gedaald naar 5 kinderen per miljoen.

5. Difterie

- Australië: 3677 in de periode 1911-1915; 2083 in de periode 1931-1935. Vaccinatie begint pas vanaf 1935.

- Engeland: 1000 kinderen per miljoen in 1860. Daling naar 400 per miljoen tegen 1870. Amper tien jaar later dus een daling van 60%. Vaccinatie start pas vanaf 1940: op dat moment nog 300 slachtoffers per miljoen.

6. Polio

- Australië: vaccinatie met Salk-vaccin begint alweer op het moment dat aantal polio-gevallen historisch laag zijn. Ook in Groot-Brittannië vindt de grootste daling (82%) plaats tussen 1950 en 1956 twee jaar voor het beschikbaar komen van de vaccins.

7. Scarlet koorts

Zelfde scenario.

De conclusie ligt dan ook voor de hand: alle gegevens wijzen op een minimale impact van de vaccins. Ergo, sommige data wijzen op het tegendeel: in het geval van pokken (Groot-Brittannië) en difterie (Frankrijk en Denemarken) neemt het sterftecijfer TOE na de introductie van verplichte vaccinatie.

Als niet vaccinatie verantwoordelijk is, wat zijn dan wel de oorzaken van de daling van zogenaamde "besmettingsziekten"?

De moderne mens is door al de vaccinatiepropaganda uit het oog verloren dat doorheen de geschiedenis besmettingsziekten steeds in verband werd gebracht met slechte levensomstandigheden, armoede en verkeerde voeding. En inderdaad, het verbeteren van deze genoemde factoren, kon steeds gelinkt worden aan een daling van alle zonet overlopen "besmettingsziekten". 

Zo startte rond 1850 de Britse regering met een beleid om de levensomstandigheid sterk te verbeteren. Met succes. Het dodelijk karakter van "besmettelijke" ziekten begon stelselmatig te dalen tot een zeer laag niveau, nog voor de algemene introductie van vaccinaties en antibiotica. Hygiëne en sanitaire maatregelen waren ook voldoende om de geelzucht uit te roeien bij de bouw van het Panamakanaal. In München was de introductie van waterzuivering en riolering genoeg om het dodelijk karakter van tyfus met een factor vier te doen dalen.

Zelfs The Lancet, het meeste prestigieuze tijdschrift op vlak van geneeskunde, moest erkennen dat dergelijke maatregelen veel meer aan het verbeteren van de volksgezondheid had gedaan, dan de wetenschappelijke "vooruitgang" bij het ontwikkelen van geneesmiddelen.

De vraag die zich daarbij uiteraard stelt is: waarom is dit zo? Waarom werken vaccins niet en sanitaire voorzieningen wel? Is het omdat de geneeskunde toen nog niet ver genoeg stond dat de vaccins niet effectief waren? Of is er meer aan de hand? Klopt het idee van "besmettelijke" ziekten wel? Begrijpt de moderne geneeskunde wel de ware aard van "ziekten"? Of zitten ze er flagrant naast zoals oa. Dawn Lester en David Parker beweren in hun klassieker What Really Makes You Ill?: Why Everything You Thought You Knew About Disease Is Wrong of zoals de aanhangers van de Germaanse Nieuwe Geneeskunde betogen?

Zelfs het medische establishment kwam reeds rond 1860 tot het inzicht kwam dat sommige besmettingsziekten helemaal niet besmettelijk zijn en dat dat misschien wel eens voor al die ziekten zou kunnen gelden: 

Gelukkig verscheen enkele jaren later Louis Pasteur ten tonele: een rabiate extreem-rechtse katholiek en fascist (wat niet verhinderd dat hij tegenwoordig vooral in linkse en liberale kringen aanbeden wordt). Hij kwam voor de dag met zijn "germ theory of disease". Interessant is dat met name ene Adolf Hitler vond dat hij met die theorie wel iets kon aanvangen. 

Wie heeft er gelijk? Laten we eens kijken naar enkele van die zogenaamde "besmettelijke" ziekten en wat ze in werkelijkheid zouden kunnen zijn.
 
We hebben allemaal wel eens meegemaakt dat we iets "verkeerd" hadden gegeten en dat we daarvan moesten overgeven of diarree kregen. Dat zou ons moeten leren dat ons lichaam zichzelf probeert te zuiveren door giftige substanties te verwijderen (overgeven en diarree zijn maar enkele van de meer drastische methodes; andere manieren zijn niezen, hoesten en vochtige ogen). Ons lichaam is een zelfreinigend systeem. Daardoor zijn we beschermd tegen giftige stoffen van buitenaf, waardoor ze ons geen schade kunnen berokkenen en het lijkt alsof we er "immuun" voor zijn. Vandaar de term "immuunsysteem" maar dat is eigenlijk een verkeerde term: we hebben geen immuunsysteem maar een soort recyclagesysteem dat gifstoffen recycleert - met behulp van bacteriën (!) overigens, microben zijn uw vriend, niet uw vijand - en daarna, inclusief de microben, verwijdert (of opslaat in ons lichaamsvet zodat de gifstoffen ons lichaam niet meer kan vergiftigen - dit leidt overigens tot de intrigerende hypothese dat de toegenomen gifstoffen en chemicaliën in onze omgeving deels verantwoordelijk zou kunnen zijn voor de obesitasepidemie).

Bovendien komen er niet enkel stoffen van buitenaf. Er zitten ook schadelijke dingen "in" ons lichaam, met name in ons bloed en ons weefselvocht. Ook van die schadelijke substanties probeert ons lichaam af te geraken. Dat is in de eerste plaats de taak van de lever, de longen en het lymfatisch systeem. Maar soms falen zij in hun taak waardoor al dat gif zich gaat accumuleren. Het lichaam geeft niet op echter en grijpt nu naar drastischer maatregelen.

Koorts/Griep

Eén van de "maatregelen" is intussen heel bekend geworden. Ze heeft zelfs een nieuw "label" gekregen: COVID. Maar in feite gaat het dus gewoon om griep of koorts. Wat is koorts eigenlijk? Een toename van de lichaamstemperatuur. Waarom zou je lichaam de temperatuur willen verhogen? Omdat een virus is binnen gedrongen en zich in de longvocht beginnen te vermenigvuldigen? Natuurlijk niet. Een verhoging van de temperatuur verhoogt het metabolisme. Dit versnelt het recyclageproces voor het verwijderen van de gifstoffen. Vandaar ook dat koorts vaak gepaard gaat met hoesten, niezen, waterige ogen en een druipneus. Of, zoals bij sommigen, met diarree. Met andere woorden, een buikgriep, waarbij de eliminatie via het toilet verloopt ipv. via de mond en neus. Nog anderen krijgen te maken met smaak- en geurverlies. Dit was dus geen nieuw symptoom veroorzaakt door het niet-bestaande virus genaamd Sars-cov-2. Waarom doet zich dit voor? Heel logisch eigenlijk. Omdat bij het eliminatieproces je lichaam een toevloed van nieuwe gifstoffen kan missen als de pest. Dus geeft het signalen om te stoppen met eten.

Door de verhoging van de temperatuur worden bovendien ook de witte bloedcellen actiever. Het is net hun taak om gif te neutraliseren en te vernietigen.

Het zou dus dom zijn te deken dat mensen van de griep kunnen sterven. Griep of koorts is net een vorm van genezing. Ongemakkelijk (vandaar de term "dis-ease") zeker, maar niet levensbedreigend. Integendeel. Het is net het nemen van "geneesmiddelen" die dat proces onderbreken dat gevaarlijk kan zijn. En uiteraard is het geen goed idee om je lichaam tijdens dit proces nog eens extra te belasten door zwaar fysiek of mentaal werk (of door te veel te eten - smaak- en geurverlies doet zicht wellicht net voor bij die mensen die in het begin van het reinigingsproces zich nog eens goed hebben laten gaan).

Ontstekingen/inflammatie

Is eigenlijk hetzelfde als de griep, maar dan lokaal. Met een beetje nadenken kan iedereen dat zien: als een wonde niet ontstoken raakt, kan ze niet genezen. In een wonde zit ook heel wat vuil dat moet verwijderd worden. Ook daarom moet ze ontstoken geraken. Sinusitis is zo'n inflammatie aan de sinussen om het gif erin te elimineren. Een longontsteking: zelfde verhaal maar dan voor de longen.

Keelpijn

Is een ontsteking van de lymfeklieren opnieuw met hetzelfde doel.

Huiduitslag

Is het elimineren van gifstoffen in het bloed via de huid.

Vermoeidheid

Dit is uiteraard geen onbelangrijke. Vermoeidheid bleek zowat het belangrijkste symptoom te zijn bij alle niet-bestaande varianten van het niet-bestaande virus Sars-cov-2. Waar komt vermoedheid vandaan? Dezelfde redenering volgen zou meteen het antwoord moeten opleveren. Omdat het eliminatieproces energie vergt, en die energie moet ergens vandaan komen (wet van behoud van energie). Dat bekent dat de rest van het lichaam minder energie overheeft. Vermoeidheid is het signaal dat vervolgens uitgaat om je er toe te "bewegen" het kalmer aan te doen en energie te sparen. Bij vermoeidheid moet je rusten ipv. allerlei stimuli te nemen. Ik geloof overigens dat dit ook de eigenlijke reden is waarom sporters die steroïden nemen, vroeg of laat in de problemen komen. Niet omwille van testosteron zelf (testosteron is een lichaamseigen stof en kan dan ook moeilijk schadelijk voor je lichaam zijn) maar omdat het gebruik van hoger dan normale hoeveelheden je toestaat om elke vermoeidheidsgevoelens te elimineren. Daardoor ga je overtrainen en pleeg je roofbouw op je lichaam. Ook het hart moet veel te hart werken. De meeste bodybuilders krijgen dan ook hartproblemen (terwijl ze in vergelijking met de algemene bevolking mer kanker krijgen - spieren beschermen namelijk tegen kanker). Het gekke is nu dat steroïden weliswaar verboden zijn, maar dat medicijnen die eigenlijk hetzelfde effect beogen niet alleen perfect legaal zijn maar zonder enige problemen door de artsen worden voorgeschreven.

Kortom, alle hierboven genoemde "symptomen" zijn geen ziekten maar zijn eigenlijk signalen dat je lichaam aan het herstellen is. Zogenaamde "geneesmiddelen" doen eigenlijk maar twee dingen: ze maskeren deze signalen (wat overigens in sommige gevallen - bij hevige pijn bvb. - nodig kan zijn) of, nog erger, ze stoppen het herstelproces. En zo weten we nu ook dat al die "ziekten" die door zogenaamde "virussen" worden veroorzaakt, eigenlijk allemaal hetzelfde doel hebben: het verwijderen en elimineren van toxisch afval. 

Ten slotte spreekt het dan ook voor zich dat wanneer men deze acute "aandoeningen" probeert te stoppen het herstelproces ook stopt, de gifstoffen zich zullen blijven ophopen, en aanleiding zullen geven tot het ontwikkelen van chronische ziektes zoals het chronisch vermoeidheidsyndroom en ....kanker. Er is trouwens meer en meer bewijs dat opstootjes van koorts het risico op het ontwikkeling van kanker vermindert, niet omdat het ons "immuunsysteem" (dat niet bestaat) zou versterken maar omdat het voorkomt dat het gif in ons weefsel tot kanker zou leiden.  

En bij dat alles komt geen "virus" aan te pas. Vandaar ook dat vaccins geen enkele bijdrage aan de volksgezondheid kunnen leveren. Enkel aan de winsten van de farmaceutische industrie.